Langsung ke konten utama

Postingan

Menampilkan postingan dari 2013

Profil : Sejarawan Kondhang ing Ngayogyakarta

Miyos wonten Bantul, Yogyakarta, 18 September 1943. Priyayi ingkang nyerat buku cacah 50-an langkung menika minangka Guru Besar Emiritus Fakultas Ilmu Budaya Universitas Gadjah Mada Yogyakarta. Panjenenganipun menika tiyang ingkang tresna sanget babagan kearifan budaya Jawa, ewasemanten anggenipun nglampahi sesambetaning gesang, Bapa Kuntowijoyo menika kawastanan grapyak sumanak, lembah manah kaliyan sinten kewamon. Tilar donya, dinten Selasa 22 Februari 2005 tabuh 16.00 amargi komplikasi gerak sesak napas, diare lan ginjal. Garwanipun Drs. Susilaningsih MA, putranipun: Ir Punang Amaripuja SE MSc kaliyan Alun Pradipta Buku-buku kondhang anggitanipun inggih menika: Paradigma Islam: Interpretasi Untuk Aksi [1991], Identitas Politik Umat Islam [1997]. Minangka sejarawan, Bapa Kuntowijoyo menika ngajeni sanget kearifan budaya jawa. ilmu saha pamanggihipun bab sejarah lan budaya kasebat kiyat, awit saking menika saben-saben paring piwucal, panjenenganipun asring mucalaken tul...

Cerita Cekak : Kecelik

Nandhang lara, banget suwene. Mung arep nyawang srengenge wayah esuk, kaya-kaya ngenteni thukuling jamur ing mangsa ketiga. Sepira ta abote, ngungak sedhela nglegani karepe ati. Ah ya ngono, pancen yen dudu karep dilakonana bakale mung oleh separo, kuwi wae menawa bejo, akeh-akehe malah “golek uceng kelangan delek”. Halah geneya, jamanku sekolah biyen, wis pirang bocah wadon sing tak gawe lara, saiki jumbuh apa kang dadi tumindakku nalika isih bujang tanggung. Seprana seprene ngenteni wangsulan kang dadi pangajapku, rasane kaya ngudhali ati dhewe. Diah, bocah ayu sing maraki gandrung atiku, tegel gawe lungka ana ing sajroning pangarepku. Mbok iya o, dheweke ndang gelem tak rabeni. Wis ora betah aku ngampet rasa kang ngadhul-adhul awakku iki. Saben-saben kudu ketar-ketir menawa ana bocah lanang sing dolan neng ngomahe. Limang sasi, sangang sasi, genep setaun wangsulane ajeg: “yen jenengan kanti, entenana bibar lulus sarjanaku”. Rada semeleh atiku barang krungu pocapane kaya ng...

Feature Objek : Nostalgia Mekkah ing Kutha Sewu Pura

Bali minangka tombak cucuking wiyaripun agama hindu wonten ing Indonesia. Sedaya ritual upacara ingkang gegayutan kaliyan agama hindu samepta wonten ing mriki. Lumantar saking menika, mbok bilih kepareng matur menawi Bali menika saged nyuguhaken nuansa spiritual ingkang estu ndamel grengsengipun manah. Awit, sedaya lampahing gesang padintenan tansah dipunwiwiti kanthi memuji dhumateng Gusti Ingkang Maha Asih. Mangertosi lan kersa nindakaken kewajibanipun minangka kawulaning Gusti, inggih paring pepuji satemah anggayuh hayuning bawana. Hayu, ayu, rahayu, minangka pangajabing tiyang gesang amrih saged nemahi rahayu wilujeng nir ing sambekala. Lampah minangka netepi kewajibanipun kawula Gusti, katindakaken miterat menapa ingkang dados kapitadosanipun tiyang ing gesang menika. Lumantar wulanganipun agama, kejawi nindakaken ibadah, sedaya ugi anggadhahi tanggel jawab amemangun karyenak tyasing sesama. Bali, nostalgia nuansa spiritual Mekkah kabombong wonten ing mriki. Menawi sabe...

Opini : Keli Dudu Keri

kautaman piwulang adiluhung ketenggel kelawan kang murba misesa nalika sruning budaya lan sastra sirna ngeli sinebut kari separo sajroning ati mung ngudarasa apa iki pancen wis tumeka ramalan Prabu Jayabaya wong jawa kari separo wong jawa ilang jawane aku iki ditundhung minggat saka lemahku dhewe gremat-gremet ngudhali kawruhing budaya kono kene mung sinawang blawur Ah iyo, Karepe ben diarani modern Nanging ngertiya, dhewe iki ketinggalan jaman iya, kelangan jawa iya uga. eee ... eee wee lha! saking smkn4jkt.sch.id Jawa Geger? Ketaman saweg nandhang gela, amargi salah satunggaling unsur budaya jawa, inggih menika basa jawa badhe dipunpegat kawontenanipun dening ingkang mengku kuwasa pamarintahan. Kados pundi bangsa Indonesia menika badhe dipunajeni dening bangsa sanes, menawi kanyata piyambakipun mawon mboten kersa ngajeni dhumateng awakipun piyambak. Ketingal saking wacana Menteri Pendidikan, Muhammad Nuh ingkang badhe nilaraken basa daera...

Wanci

Ana titi wancine Nalika srengenge lumampah muruki rina Angubengi jagad saisine Sinawang abyor, kang wengi angrumpaka lintange Ana titi wancine Nalika badan among titipan Yen Gusti kersa, lilakna Kemara dhuka , kinasih amung mrebes Tumetes eluh , ketaman sungkawa. Dhewe tan bisa nolak, lamun jatah wancine wus nagih.

Lakone Negara

Wus kedaden lakon bangsa nandhang sungkawa Konangan ing kanyatan Eluh getihe wong cilik muspra aji Ketenggel salaku jantrane kang murba wisesa Rumangsa melu handarbeni Sakabeh-kabeh dikukuti Among nguja awake dhewe Tan kena kendat lan cinegah Dening apa kang dadi darmane Yen wis tiba wancine Kang salah bakal seleh Nadyanta wus sinebat satria kondhang kuncara Iku mung amarga durung wayahe kangerten Laku hambeging dasamuka S e r a k a h !!! kanyatan, rakyat ora bisa ngonangi kanthi mata kentara Ananging, rasa kapidhak, katindhas ukum welut negara nyata krasa nekak gulu, durung garing koreng wingi sore malah reka-reka katindhih maneh banyu tremos ngutahi ora beda kaya dene watak sengkuni lamis, umuk!!! yen panguwasa nagara kelakon ngrubengi akal okole para kurawa bakal panggih wancine negara ambruk amarga penuwune dhewe. 

Artikel Budaya : Festival Lontar , Rinaketing Budaya Adiluhung ing Tlatah Bali

Aksara kina Bali inggih menika salah satunggaling asiling cipta, rasa lan karsanipun para sesepuh Bali ing wekdal kapungkur. Keprana bilih, aksara menika kaginakaken minangka titikan/ tetengering peradaban jaman ingkang sampun kalampahan ewonan taun dangunipun. Ing wekdal samenika aksara ingkang dipun-ginakaken kangge serat sinerat estunipun sampun kajumbuhaken kaliyan paugeraning aksara asiling pirembagan internasional. Awit amrih saenipun, setunggal bangsa kaliyan bangsa sanesipun menika kedah saged komunikasi lan paring infomasi bab warta ingkang kadadosan ing negaranipun. Sanadyan, aksara samenika langkung kondhang lan universal , ananging kirang mranani ing penggalih menawi dhaerah ingkang sampun majeng lan kawentar ing laladan Internasional, nilaraken warisan budaya leluhuripun. Ewa semanten, tanggap sasmita bab kawontenan menika njalari pamrentah ing tlatah Bali ngupiyaken supados aksara kina ingkang wonten ing Bali menika boten lajeng dipuntilaraken. Awit naskah-naskah ...

News Feature : Wayang Kulit Diorak-arik Kahanan, Apa Tenan?

Salah satunggaling warisan budaya ingkang kasebat kondhang lan nedahaken bilih bangsa Indonesia menika sugih tembunge, wibawa solahe, inggih Pagelaran Wayang Kulit. Nalika Jaman taksih pinayungan kanjeng sunan, Wayang Kulit menika minangka sarana kangge nepangaken ajaran islam ingkang ancasipun ngowahi kahanan gesangipun masyarakat ingkang ketingal blawur kaliyan agama. Awit saking menika wayang salajengipun dipunwastani tontonan ingkang ngandhut tuntunan. Ubek ogaking budaya asing wontening jaman samenika, kasebat ndamel ajrih bilih kawontenan wayang saged katindhih owahing kahanan menika. Jumbuh kaliyan menapa ingkang dipunraosaken dening kawula mudha ingkang mrihatosaken babagan perkawis menika, pramila BEM FBS UNY kerja sama kaliyan HIMA JAWA ngawontenaken “Bincang Bimbang Mahasiswa” mapan ing Pendhapa Teja FBS. Kangmas Hendro (Korbid Pedhalangan Kamasetra 2012) minangka pamedhar sabda wontening adicara menika ngendikakaken bilih wayang kulit menika, sejatosipun badhe te...

Wacana Prosedural : Gaplek "Riwayatmu Kini"

Gaplek inggih menika salah satunggaling jinis komodite pertanian ingkang kondhang wonten ing tlatah Gunungkidul. Sanadyan sampun kawentar bilih Gunungkidul menika, dhaerah tandus lan kirang toya, ananging ing kanyatan, kathah masyarakat ingkang taksih kersa ngrukti sabin minangka pakaryanipun. Ing Wulan September menika, kaprenah wancinipun para petani ing wewengkon menika, saged ngundhuh asiling nggulawenthah gaplek utawi tela pohung. Gemah ripah loh jinawi, kadosipun pangajab menika jumbuh kaliyan kawontenanipun petani ing Gunungkidul, kados bebasan “nandur kayu, isa metu pangane”. Thiwul, dhaharan khas saking Gunungkidul menika bahan bakunipun gaplek. Awit saking teknologi ingkang majeng, kathah jinising thiwul olahan ingkang dipundamel manual menapa dene instan, pramila thiwul menika dados dhaharan ingkang kedah dipunasta minangka angsul-angsul saking Gunungkidul. Kejawi saged dipundamel thiwul, tela pohung menika ugi minangka bahan baku kangge ndamel kripik, gethuk, cemplon...

Straight News : BBM Enggal "Ndalu Kewengen"

Adicara Bincang Bimbang Mahasiswa (BBM) kanthi irah-irahan “Keroncong: Kecolong, Kepocong atau Ketolong?” kawontenaken dinten Rabu, 25 September 2013 mapan ing Pendhapa Teja FBS tabuh 19.30 WIB, dipunmandegani dening BEM FBS. BBM menika minangka salah satunggaling pethetan saking sedaya adicara Semarak September ingkang rinacik dening kadang pangemban BEM FBS kanthi tema “hamemayu hayuning bawana.” Dene ingkang minangka pangarsa panitianipun inggih menika Muhammad Subhan (PB Musik 2012). Adicara ingkang minangka sabdatamanipun personil saking “Ndalu Kewengen” menika, sejatosipun badhe ndhedhah musik keroncong minangka produk budaya lokal ingkang kawontenanipun, ketingal sampun.mrihatosaken. Kados dene ingkang dipunaturaken dening Akhlis Maula Ma’rifat (PBI 2011), ingkang dados penanggung jawab adicara BBM #2 “ningali kasenian wayang ingkang sampun dipunklaim dening negara sanes, pramila kawontenan keroncong menawi mboten dipunuri-uri saha dipunlestantunaken, saged kadadosan mek...

Rindu

Begitulah, rindu yang tidak pernah diberikan celah untuk menembus dinding-dinding hati yang dirindukannya. Melukai. Iya, dia akan berjuang sekuat tenaga, untuk melukai. Hati seorang mana yang berterima, jika beratusan kali si tuan mengatakan cinta, sementara jauh di alam dasar imajinasinya, tak sedetikpun ia mengakui cinta ada dalam hatinya. Jadi, tak perlu menunggu kemarau kan untuk menjadi kering? Memang, jika saling berterima: kerinduan itu adalah sebatas kau mau mengungkapkannya dan semuanya akan selesai. Tapi persoalannya adalah bagaimana jika rindu itu hanya bersemai di lahan tandus yang tak seorang pun mau menolehnya? apalagi yang dirindukannya, sekelilingnya saja enggan menoleh dan menyantuninya. Rindu... biarlah rindu itu kembali merindukan pada Tuhannya.

Dalam 2 Pohon

Kerinduan itu adalah sebatas kau mampu mengungkapkannya, dan semuanya akan selesai. Merindukan masa bebas-bebasnya menjadi seorang yang  pethakilan, ubeg, penjelajah dan merdeka. Tidak akan ada orang yang seenaknya sendiri memuji, mengatakan cinta, dan yang paling penting tidak terbebani harus selalu tampil baik, sempurna dan bla bla bla. Inilah hidup yang merdeka............ Opini manusia kebanyakan itu: mematikan. Bahkan kadang dari orang-orang yang sering menyebut diri mereka menyayangi kita. "dan menangis tanpa ada orang yang tahu adalah kedamaian" Mungkin, orang kebanyakan akan mengatakan: "kamu ini aneh". "Anda ini lucu". "kamu ini gila!" it's up to you... itu terserah mereka. Bukankah yang menjadi adalah diri sendiri. "Bergantung di akar yang lapuk" mungkin ini peribahasa yang agaknya cocok untuk kasus ini. Bukankah, sama-sama manusia, lantas kenapa harus mengeluh pada sesama manusia yang kekuatannya tidak jauh b...

Daun Mati yang Terlihat Hijau

Dari sudut mana kau bisa menyebutnya daun hijau, sementara senyawa klorofilnya sudah mati. Ia tidak mengalami fotosintesis seperti yang kau kenal biasanya. Cairan kimia itu berhasil mempertahankan warna hijau daunnya, tapi sesungguhnya cairan jahat itulah yang mengambil nyawanya. tertanda: Daun Mati yang (menurutmu) terlihat hijau. Kenapa aku lebih sering ingin menyandarkan pusingnya kepalaku di pundakmu? Sementara, kau ini siapa? Bahkan, untuk sekedar menyebut namamu pun, bukankah aku ini tidak pernah pantas. Tidak ada dari kesalahanmu yang menghalangiku untuk mengantarkan rindu ini agar sampai ke hatimu. Apa kau mendengar rindu itu? Maka betapa sering berkali-kali aku memohon: Tuhan jangan timpakan aku cinta, sebelum aku memahami siapa tuannya cinta yang sebenarnya: "Engkau"setidaknya itu akan menjadi alasan, kenapa melepaskn simpul 2 tali itu menjadi lebih baik, daripada mengikatnya kencang, lalu putus. Aku mencintaimu. Sangat mencintaimu. Maka itulah kenapa aku lebih s...

Kemuliaan di Balik Ketaatan

"Mikul dhuwur mendhem jero",  junjunglah tinggi, pendamlah yang dalam. Pepatah jawa yang sarat makna ini, jika dipahami dan dikaji lebih seksama akan mewakilkan do’a setiap orang tua kepada anak-anaknya. Harapan orang tua yang mendambakan putra-putrinya segera mentas dari sedih-dukanya hidup menuju pada kemuliaan hidup. Seperti itulah kiranya, garis besar do’a dan harapan dari setiap orang tua di muka bumi ini. Menuju pada harapan itu, tidak bisa membiarkannya hanya dengan tangan kosong saja, tanpa senjata, setidaknya kita butuh strategi. Ya, salah satunya adalah strategi bagaimana orang tua mendidik anak sampai dengan bagaimana mengikat hati si anak untuk tetap teguh pada keyakinannya kepada Allah SWT, itulah pointnya. Teringat pada sebuah peribahasa melayu: air cucuran atap jatuhnya ke pelimbahan juga - tindak tanduk anak tidak jauh beda dengan perilaku orang tuanya. Yupss, peribahasa yang juga berkerabat dekat dengan konsep jawa: sapa nandur, mesthi ngundhuh. Co...

Karena Allah

Saat aku ingin menangis, izinkan aku untuk memeluk bayanganku sendiri.  Berkali-kali menegaskan pada diri sendiri: Allah cukup bagiku. Entahlah, memang sedang ingin kembali pada masa yang dikehendaki.  Hari ini memutuskan untuk nggak belajar bareng sama jyestha, belum sempat juga beliin anak itu coklat. Memberinya PR untuk membuatkan puisi. Ya, begitulah, ada 3 amanah organisasi kampus yang membuatku sempat bolak-balik, meskipun hanya 2 amanah yang terjamah. satunya? ilang. Sesuatu yang harus memaksa otak untuk mengingat, mencatat dan merencanakan. Kadang berfikir, Allah sedang bercanda padaku. Anak sekecil ini harus berhadapan dengan amanah yang sebesar ini. Bagiku ini terlalu baik Ya Allah untukku. Merasa tidak pantas dan sejenis pengutaraan maksud yang melemahkan. Tentang air mata yang kering 3 tahun lalu. Ketika teman-teman seusiaku memilih lebih dulu, aku hanya terdiam. Terlalu lama mempertimbangkan dan akhirnya hanya terpasung di balik jeruji keminderan yang me...

Jarum atau Duri? sama saja?

Banyak yang bilang, cinta bertepuk sebelah tangan itu menyakitkan. Emmm, bisa jadi memang benar begitu. Bukankah manusia biasa itu penuh pamrih? I think begitu lah.  Seperti telapak kaki yang tertusuk jarum atau duri. Semakin membiarkannya tertancap di dalam kulit karena takut mencabut, maka susah bagi kita untuk mengajaknya berjalan. Bahkan belum mulai menginjak tanah pun,  rasa sakitnya berkecamuk di dalam otak. Parahnya, jika luka itu dibiarkan tanpa ada keberanian kita untuk mencabutnya, kulit itu akan membusuk sia-sia.   Sebaliknya, jika kita memilih untuk mencabutnya. Benar, akan terasa sangat sakit di awal, tapi bukankah itu menjadi lebih baik? Meskipun, bakal sakit juga bila dipakai untuk berjalan. Hanya saja, kesempatan untuk sembuh dan pulih, mendapatkan kulit yang baru akan menjadi lebih cepat kan? Yakinlah, ini hanya jalan batuan terjal yang wajib dilewati untuk menaikkan peringkat.  CUKUP  ALLAH BAGIKU Memang harusnya begitu kan?...